Lütfen Bekleyiniz...

VAKUR

(ﻭﻗﻮﺭ) sıf. (Ar. veḳār “ağır başlı olmak”tan vaḳūr) Ağırbaşlı, şerefli, onurlu, temkinli: Su nasıl akıyorsa nefer de vazîfesini öyle tabiî, öyle vakur ve öyle bî-kayd-ı menfaat edâ eder (Cenap Şahâbeddin). İşte olup olacağımız bu cenâze / Geçiyor caddeden vakur ve sâde (Câhit S. Tarancı). Uzun ve sivri bir sakal üstünde vakur, fakat mûnis bir çehre… (Hâlit F. Ozansoy).
● Vakūrâne (ﻭﻗﻮﺭﺍﻧﻪ) sıf. ve zf. (Fars. -āne ekiyle) Ağırbaşlıya yakışır şekilde, ağırbaşlılıkla, temkinle: Gāyet vakūrâne bir tarz ile yerinden kalkar (Nâmık Kemal).