Side Banner
Lütfen Bekleyiniz...

DİLBAZ

(ﺩﻟﺒﺎﺯ) sıf. ve i. (Fars. dil “gönül” ve bāz “oynatan” ile dil-bāz)
1. Gönül eğlendiren, hâli, tavrı hoşa giden (kimse): O şûh-ı dilbâz bana eder nâz / Hüsnüyle mümtâz gāyet dilârâ (Enderunlu Vâsıf). Gönlümü bir tıfl-ı dilbâz / Eyledi kendine hemrâz (Enderunlu Vâsıf).
2. (Türkçe dil’e benzetilerek anlam kaymasıyle) Ağzı lâf yapan (kimse): Ne kadar düzenbaz, ne kadar dilbaz ve perendebaz olursan o kadar diplomat oluyorsun (Burhan Felek).