Kubbealtı Kursları Başlıyor

MANCINIK

i. (Ar. mencenіḳ < Fars. mencenіḳ < Yun. manganikos)
1. İri taşları uzağa atabilecek şekilde yapılmış ve kale duvarlarını dövmek için kullanılmış olan eski bir savaş âleti: Nemrud kasd eyledi İbrâhîm’i oda atmağa / Halil’le mancınıkta oda atılan benem (Yûnus Emre). Köpek mancınıktan kurtulan bir taş gibi fırlamış, bir an içinde gözden kaybolmuştu (Refik H. Karay). Harp âletleriyle ve mancınıklarla mücehhez olarak İznik üzerine yürüdüler (Yahyâ Kemal).
2. teşmil. Uçak gemilerinden uçakların kalkmasını kolaylaştırmak için ânî olarak hızlanmalarını sağlayan fırlatma tertîbâtı.
3. Kozalardan ipek sağmaya yarayan düzenek, ipekçi çıkrığı.
ѻ Mancınık işi: Kozadan ipek sağma işi.

MANCINIKÇI

i. Kozadan ipek sağan kimse.