Kubbealtı Kursları Başlıyor

ADD

Bk. AD

ADDAŞ

i. (< ad+daş) yeni. dilb. Eş sesli, eş adlı, sesteş, homonim.

ADDEDİLMEK – ADDOLUNMAK

birl. edilgen f. Kabul edilmek, sayılmak: Bu hal usluluğun son mertebesi addolunurdu (Ahmet Râsim). Kemâle ermiş erkek güzelliğinin güzel bir numûnesi addedilmeye lâyık olan güzel baş… (Ahmet Hâşim). Faraza yanılıp da İbrâhim Paşa’nın hanımına Sâmi Paşa’nın fincanıyle kahve ikram etmek büyük saygısızlık addedilirdi (Sâmiha Ayverdi).

ADDETMEK – ADDEYLEMEK

birl. geçişli f. (Ar. ‘add “sayma” + Türk. etmek, eylemek) Saymak, kabul etmek: Bizse sizi münzevî addediyorduk (Abdülhak Hâmit). Bu telakkîyi zamânımıza mahsus addetmemeli (Ahmet Hâşim).