Kubbealtı Kursları Başlıyor

AMELİYE

(ﻋﻤﻠﻴّﻪ) i. (Ar. ‘amelі “işle ilgili”den ‘ameliyye)
1. İş, fiil: Evvelâ ehemmiyetle içme ameliyesini öğrettim (Ömer Seyfeddin). Zîra yarım çuval kahveyi bâzu kuvvetiyle un ufak etmek hayli yorucu bir ameliye idi (Sâmiha Ayverdi).
2. Bir şey üzerine belli bir amaçla uygulanan iş, muâmele: Duvarları yıkmak ameliyesi tâtil olunmuştur (Ömer Seyfeddin). Câminin yeşil çini hazînesi işte bu ameliyeden sonra hayran gözlerimize inkişaf etmişti (Ahmet Hâşim).