CIVITMAK

oldurgan f. (< cıvı-t-mak)
1. Cıvık duruma gelmesine sebep olmak. ♦ geçişsiz f.
2. mec. Lâubâli davranmak, ciddiyetten uzaklaşmak, cıvımak: Olmaz canım, zâten sen cıvıttın Haydar. Haydi kalk, ayıptır! (Fahri Celâl).