DEPREM

i. (Eski Türk. tepre-mek “hareket etmek”ten depre-mek > depre-m) yeni. Yer altındaki bâzı boşlukların birdenbire çökmesi, yer kabuğu tabakalarının kırılıp yer değiştirmesi, yâhut yanardağlardan fışkıran gaz veya lavların şiddetli basıncı sebebiyle meydana gelen ve yeryüzünün herhangi bir yerinde hissedilen sarsıntı, yer sarsıntısı, zelzele, hareket, hareket-i arz.

DEPREM BİLİMCİ

birl. i. yeni. Deprem bilimiyle uğraşan kimse, sismolog.

DEPREM BİLİMİ

birl. i. yeni. Depremleri ve yer hareketlerini inceleyen bilim dalı, sismoloji.