ERİK

i. (Eski Türk. erük “şeftâli, kayısı, erik gibi meyvelerin ortak adı”) [Anlam daralmasıyle]
1. Beyaz çiçekler açan, her yerde yetişen ve pek çok türü bulunan meyve ağacı. Prunus domestica.
2. Bu ağacın, sarı ile mor arasında çeşitli renkleri ve çeşitli türleri bulunan, ceviz büyüklüğünde, ekşi, mayhoş veya tatlı, ince kabuklu, tek ve sert çekirdekli, etli, sulu, yaş ve kuru olarak veya pişirilmek sûretiyle yenen meyvesi: “Mürdüm eriği.” “Can eriği.” “Çakal eriği.” “Bardak eriği.” “Üryâni erik.” “Türbe eriği.”

ERÎKE

(ﺍﺭﻳﻜﻪ) i. (Ar. erіke) Taht: Titriyordu erîke-i şânı / Vatanın pîş-i ihtilâcında (Süleyman Nazif). Yekser gazâ kılıncı kuşanmış bir ümmetin / Câlis budur erîke-i âlem-penâhına (Yahyâ Kemal).
● Erîke-ârâ (-pîrâ) ( ﺍﺭﻳﻜﻪ ﭘﻴﺮﺍﺍﺭﻳﻜﻪ ﺁﺭﺍ) birl. i. (Fars. ārā ve pіra “süsleyen” ile) (Tahtı süsleyen) Hükümdar, pâdişah.
● Erîke-nişin (ﺍﺭﻳﻜﻪ ﻧﺸﻴﻦ) birl. i. (Fars. nişіn “oturan” ile) (Tahtta oturan) Hükümdar, pâdişah.