Header Banner

HALHAL

(ﺧﻠﺨﺎﻝ) i. (Ar. ḫalḫāl)
1. Kadınların, özellikle Arap kadınlarının ayaklarına taktıkları gümüş veya altın halka, ayak bileziği: Boynunda murassa tavk ve ayağında altın halhal (Kul Mesud). Parmaklarında çarpâreleriyle, serpuşlarının pullarıyle, ayaklarının halhallarıyle, kollarının zincirli bilezikleriyle raksediyorlardı (Hâlit Z. Uşaklıgil). Halhallar takın, pabuçlar giy, sürmeler çek, saçlarını serp (Refik H. Karay).
2. Kadınların süs için taktıkları halka, bilezik: Sallanıyor gümüş halhal kolunda (Karacaoğlan). Boğazındaki halhallar şerîat-ı mübîne boyun bağladım demektir (Evliyâ Çelebi). Halhal be-enf o dilrübâlar / Dâman-be-ser bürehne-pâlar (Abdülhak Hâmit).