Kubbealtı Kursları Başlıyor

KAVİM – KAVM

(ﻗﻮﻡ) i. (Ar. ḳavm) Aynı soydan gelen, dil, töre ve kültürleri ortak insan topluluğu, budun: Hasmın hezîmeti bütün kavmin dilhâh-ı müşterekidir (Cenap Şahâbeddin). Kıyâmet mûsikîsi olan cazbandın vahşî gürültüsü insana medeniyetsiz bir kavmin âyinlerini hatırlatıyor (Refik H. Karay).
ѻ Kavim (ve) kabîle (kardeş): Akrabâ ve taallukat. Kavm-i mahsur: Nüfûsu yüz kişiden az olan köy halkı.
● Kavmî Bk. KAVMÎ

KAVÎM

(ﻗﻮﻳﻢ) sıf. (Ar. ḳiyām “düzelmek, düzgün olmak”tan ḳavіm) Doğru, dürüst: “Fikr-i kavîm.” “Râh-ı kavîm.” “Tercîh-i kavîm.” Kavîm, metin kişiler, âdet-i ma’rûfe ve tarîka-i me’lûfe minvâlince ol hizmeti emânet ve istikāmetle ikāme etmek bâbında kāim olup… (Sultan II. Bâyezid Vakfiyesi).