KAYTARMAK

geçişsiz f. (Eski Türk. kaytar-mak “döndürmek” < kayıt-ar-mak)
1. Bir işi yapmaktan kaçınmak, işten kaçmak, yan çizmek [Kelimenin yeni olan bu anlamı kay-mak fiilinin etkisiyle ortaya çıkmış olabilir]. geçişli f.
2. E. T. Türk. ve halk ağzı. Çevirmek, döndürmek: Yüzüm tuttum dilek kılmağa senden / Kerem eyle yüzün kaytarma benden (Işknâme – T. S.).