KEKİK

i. (Kökü belli değildir)
1. Ballıbabagillerden, odunsu saplı, başak durumunda beyaz, pembe ve kırmızı çiçekler açan, karşılıklı küçük yapraklı, çok yıllık, ıtırlı sürüngen bitki: Taşlarında kekik reyhan dirilmiş (Karacaoğlan). Dalında kurutulmuş kekik salatası (Refik H. Karay).
2. Bu bitkinin bahar gibi kullanılan çiçeği: Deniz, muz, portakal, şeker kamışı, kırmızı biber ve kekik kokuyordu (Refik H. Karay).
ѻ Kekik suyu: Kekikten çıkarılan ıtırlı su: Oya yapanlar, nakış işleyenler, ev ilâçlarında mahâreti olanlar, gül suyu, kekik suyu çıkaranlar… aşağı katı hemen de hiç boş bırakmazlardı (Sâmiha Ayverdi).

KEKİK YAĞI

birl. i. Kekikten elde edilen, idrar söktürücü ve antiseptik hassalar taşıyan kokulu yağ.