Kubbealtı Kursları Başlıyor

KOVAN

i. (< koğan; kökü belli değildir)
1. Arıların barınması için hazırlanan barınak: Yûnus ne hoş demişsin bal u şeker yemişsin / Ballar balını buldum kovanım yağma olsun (Yûnus Emre – Ö.T.S.). Taşlanmış arı kovanı gibi uğultulu (Reşat N. Güntekin).
2. Bir merminin sevk barutunun konduğu, bir tarafı kapalı silindir şeklinde boru, kapçık.
3. halk ağzı. Yayık.

KOVANLIK

i. Kovanların toplu olarak konduğu yer.

KOVAN OTU

birl. i. Oğul otu denen bitki.