MİLK

(ﻣﻠﻚ) i. (Ar. milk) Mülk kelimesinin eski metinlerde kullanılan bir şekli: Bu halka vakfedecek milk ü mâlimiz yoktur / Beş on gazelle şu kalb-i harâbdan başka (Yahyâ Kemal).

MİLKAT

(ﻣﻠﻘﺎﻁ) i. (Ar. laḳṭ “bir şeyi yerinden çıkarıp almak”tan milḳāṭ) tıp. Doktorların kullandıkları maşa, kıskaç, cımbız vb. âlet.
ѻ Milkāt-ı cenin: Cenîni rahimden almak için kullanılan âlet, forseps. Milkāt-ı hasat: Karaciğer, böbrek vb. yerlerdeki taşları tutup almaya yarayan âlet.

MİLKET – MÜLKET

(ﻣﻠﻜﺖ) i. (Ar. milk, mulk’ten milket – mulket) Mülk kelimesinin nazımda kullanılan eski şekilleri: Tesliyet-dâd idi havfın bana kim havf etme / Şâh-ı gam milketidir bunda meserret ne gezer (Nâbî). İmâm-ı milket ü millet hatîb-i minber-i şevket / Muîn-i dîn ü devlet muktedâ-yı cümle-i şâhan (Nedim). Milket-i Çîn ü Hıtâ’dan mı güzârın ey sabâ / Kim meşâmm-ı cânâ bûy-ı zülf-i cânandır gelen (Fıtnat Hanım).