Kubbealtı Kursları Başlıyor

NÂİL

(ﻧﺎﺋﻞ) sıf. (Ar. neyl “isteğine erişmek”ten nā’il) İstediği şeye erişen, arzu ettiğini ele geçiren, murâdına eren.
ѻ Nâil olmak: Erişmek, elde etmek, ulaşmak: Sonunda fethe ve zafere nâil olup kıyâmete kadar iyi namla anıldı (Kâtip Çelebi’den Seç.). Ağyâr oldu nâil zevk-i visâle hep / Lutfu heman bir nigeh-i sâdedir sana (Fıtnat Hanım). Artık ne hâcet dilese, ne murat etse ona nâil oluyordu (Ömer Seyfeddin).

NÂİLİYET

(ﻧﺎﺋﻠﻴّﺖ) i. (Ar. nā’il’den yapma mastar eki -iyyet ile nā’iliyyet) [Türkçe’de türetilmiştir] Erişme, ele geçirme, nâil olma.