NAKİP – NAKİB

(ﻧﻘﻴﺐ) i. (Ar. neḳābet “başkan olmak”tan naḳіb)
1. Bir cemâatin büyüğü, bir kavim veya kabîlede başkan veya başkan vekîli olan kimse.
2. Tekkede mukābelede, semâda şeyhe vekâlet veya yardımcılık eden kıdemli derviş veya dede, esnaf teşkîlâtında şeyh yardımcısı: Çıraklarla ustaları ve şeyhleri arasında nakip denilen vâsıtalar rehberlik etmektedir (Mec. Um. Bel.). Nakip, suya biraz tuz atıp tası iki eliyle başı hizâsında tutarak bağırdı (Kemal Tâhir).
ѻ Nakîb-i imâret: Bir imâret şeyhinin yardımcısı, imâret işlerinin gözeticisi.