NİTEKİM – NETEKİM

bağl. (< nite+kim < nete+kim) Cümle başında kendisinden önce gelen cümledeki hükmü doğrulamak için “gerçekten, hakîkaten, nasıl ki … olduğu gibi” anlamlarında kullanılır: Ben lebin müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi / Nitekim meste mey içmek hoş gelir hûşyâra su (Fuzûlî). Bu fikir evvelâ Cemil’e geldi ve nitekim kilidi söken de o oldu (Yâkup K. Karaosmanoğlu’ndan).