YÂNİ

(ﻳﻌﻨﻰ) bağl. (Ar. ‘any “demek istemek”ten ya‘nі “demek istiyor”)
1. Anlatılmak, açıklanmak istenen bir hükümden önce “Şu anlatılmak isteniyor ki, demek ki” anlamında kullanılır: Muhârebâtın seyrekleşmesi kesîrü’n-nüfus cemiyetlerin, yâni büyük devletlerin semere-i teşekkülüdür denebilir (Cenap Şahâbeddin). Geç vakit, yâni saat dört buçuğa gelmişti (Enis B. Koryürek). İki mecîdiye, yâni çürük para hesâbıyle elli kuruş (Refik H. Karay).
2. zf. halk ağzı. Sözün kısası, senin anlayacağın: “Bir atış attı ki bu kadar olur yâni.”